Het Franse Hurktoilet
Aan het hurktoilet heb ik levendige herinneringen – hoewel ‘nachtmerries’ ook een prima uitdrukking is. Anaïs, een Franse vriendin, noemt het een “Turkish toilet”, net alsof ze er afstand van neemt. De positie van de twee gladde, porseleinen verhogingen in de pot waar je je voeten op moet plaatsen, en de afstand naar de muur waar je steun moet zoeken met je hand, zijn gemaakt voor volwassenen. Mijn iets te levendige herinneringen zijn dan ook afkomstig uit mijn kindertijd.
Nu was gymles en sport in het algemeen niet echt mijn ding, maar de zwarte band in turnen had wel geholpen bij de tientallen keren dat ik in doodsnood verkeerde in het kleinste Franse kamertje. Als de behoefte zonder uitglijden gedaan was, had je nog een angstig moment voor de boeg: het doorspoelen. De waterdruk was vaak zo hoog dat je er met gemak een uitslaande cafébrand aan de andere kant van de petanquebaan mee kon blussen.
Voorzichtigheid was dus geboden en fingerspitzengefühl een onontbeerlijke eigenschap. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat beide eigenschappen mij als kind onbekend waren. Het gebeurde dan ook meer dan eens dat ik in een fontein van water en ontlasting het toilet werd uitgespoeld. Ik kan je vertellen: je maakt je er niet populair mee in de camper bij 35 graden.
Lees ook !
Frankrijk : Monsieur Le Combe’s rijdende supermarkt
Frankrijk : De croissants van Philip .
Frankrijk : Een Frans huis .
