Noord-Spanje / Asturias. Cider feest aan de oevers van de Nalon.

Ciderfestival in Pravia

Spanje / Asturië / Pravia – Gisterochtend vertrokken we met het idee om een rustig plekkie langs de rivier de Nalón te zoeken. Nou is het hier al niet drukbevolkt, maar je raakt er snel aan gewend; een toevallige passant die “Buenos días” zegt, zetten we nu al weg als een beroepsouwehoer.

Ik zeg altijd maar: niemand krijgt een programma van het concert des levens. En zo kwam het dan ook dat we, gelokt door de bas (denk even aan het verhaal over de sirenen, maar dan met een moderne twist), ineens op het festival “Xiringüelu de Pravia” stonden. Aan de oever van de Nalón (dat dan weer wel) stonden we tussen honderden uitzinnige, blije Spanjaarden in een cider-wolkbreuk.

Dorpsfeesten in Spanje

Zo bleek: voorafgaand aan de eerste zondag van augustus wordt er een week lang getimmerd en gezaagd – vermoedelijk met een druppie cider tegen de dorst – door dorpen, vriendengroepen en families aan hun eigen hut of kroeg op het festivalterrein. Elke hut heeft een naam: De Kippen, De Gehangene, Los Chambones… om er maar een paar op te noemen. De leden lopen trots rond in T-shirts met de naam van hun hut erop, gewapend met een fles cider. Uiteraard is er een prijs voor de mooiste en origineelste hut, en is er ook nog eens de Miss en Mr. Xiringüelu-verkiezing. Waterpistolen zijn hier ook een ding, dus je loopt vaak in een hinderlaag. Wat dat verder met cider te maken heeft blijft vaag, maar leuk is het wel. Who cares.

Het is werkelijk Olympisch hoe die gasten het glas vol krijgen. Hoewel, vol… het is meer een kwart. Omdat cider van zichzelf niet zo bruisend is en ze dat wel waarderen, wordt de drank van grote hoogte ingeschonken zodat het bruist van het leven. Aangezien dit van korte duur is, moet je het meteen in één teug opdrinken. Je laat een klein bodempje staan en dat gooi je op z’n Spaans met bravoure weg; dit om het enige glas waar iedereen uit drinkt schoon te maken voor de volgende dorstige.

Kijk, dit soort tradities kunnen wij zeer waarderen en het schept meteen een mooie en diepe band met de gulle gevers. Van betalen is geen sprake en na een uurtje spraken we beiden vloeiend lispelend Spaans.