Terug naar huis
De terugweg Het is toch altijd een klein gevecht met jezelf om de “terugweg” niet als het einde van de vakantie te zien — dat geeft maar gepieker in je kop. Vanaf de Middellandse Zee terug naar de polder gaven de rivieren ons richting: de machtige Rhône, de Gard en de Ardèche. Daarna volgden we een poos de Allier, die vanaf Nevers ineens de Loire heet.
Het is altijd wel even zoeken om het juiste plekje te vinden, maar we hebben er behendigheid in. In België, aan de rand van de haven van Antwerpen, ligt het dichtgespijkerde dorpje Doel en frietkot “De Spuikom”. Om er te komen rijd je een stuk langs de havens; je hebt geen idee hoe enorm dat gebied is. Waanzin. Alles is van enorme afmetingen, niets is petit. Gulliver-style — je voelt je nietig.
Het schuurt ook heerlijk in dat gebied: ruige natuur aan deze kant van het hek met prikkeldraad, en aan de andere kant een oceaan van asfalt met onbegrijpelijke, dansende kranen die onder luid gepiep en met lichtflitsen hun industriële dans uitvoeren. In een paar uur tijd wordt een containerschip geleegd en weer volgestouwd. Absurd en brutaal mooi.
Frietkot met het mooiste uitzicht over de havens van Antwerpen
We aten stoofvlees met patat op het terras van De Spuikom. Voor zo’n afgelegen plek zit het er altijd pittig vol, maar ik snap het. Je kauwt op je patat terwijl er voor je ogen containerschepen voortgetrokken worden door dappere sleepbootjes. Werkboten, coasters, loodsboten — alles komt voorbij. Fascinerend en lekker traag om naar te kijken.
Doel is overigens niet helemaal verlaten: er is een gezellig café in het oude schooltje en verder wonen er hier en daar nog wat gezinnen tussen het woekerende groen en de dichtgespijkerde buren. Op twintig minuten rijden ligt de Verbeke Foundation, een museum voor onbedoelde kunst. Een aanrader!
Lees ook!
Italie . het verlaten en ook weer bewoonde kunstenaars dorp Bussana Vecchia
Spanje , alleen op de wereld in Noord Spanje .
Wales .Nash Point – Wales Coast Path
