Niet alleen Italianen praten met hun handen
Mijn vader praatte graag en veel – hij was smid – maar eigenlijk praatte hij (luisteren kon hij trouwens ook) tijdens zijn anekdotes met zijn hele lichaam, waarbij zijn handen het drukst waren. Ik vond het prachtig. In Italië kwam ik erachter dat hij slechts een goede beginneling was.
Gisteren zag ik Florin weer eens. Zijn wieg stond in Timi?oara, Roemenië – het Latijnse gedeelte van Roemenië. Man, wat was hij lekker op dreef met zijn handen! Een balletvoorstelling met vingers, een dirigent van zijn eigen woorden. Prachtig.
Roadtrip door Italië
Een paar jaar terug was ik op roadtrip door Frankrijk en Italië. Ik vond het een leuk idee om het boekje “Senza Parole” mee te nemen; een aardig boekje vol Italiaanse handgebaren. In Genua liet ik, gedreven door enthousiasme, het boekje zien aan de eigenaren van de B&B die we net gehuurd hadden.
Blij begon ik door het boek te bladeren. Ik liet ze afbeeldingen zien van Italiaanse handgebaren en vertelde erbij hoe mooi ik dat vond. Het viel niet goed. Ze waren verbijsterd en hun hele lichaamstaal straalde afkeuring uit – een gesloten houding, zal ik maar zeggen. Handen over elkaar, wenkbrauwen omhoog; dat werk.
Afgemeten vertelden ze me dat gebarentaal een Zuid-Italiaans fenomeen was; daar hadden zij als Noord-Italianen niks mee. Mijn sociale radar stond even uit en, gedreven door enthousiasme, maakte ik de situatie nog erger door ze op hun eigen gebaren te wijzen tijdens deze redevoering. Het kwam niet meer goed tussen ons. Ik had het verknald. Ik heb ze de volgende ochtend niet meer gezien. Stomme Nederlander!
ToffePlek’s Leestip
Check onze ander blogs voor meer Italie
Toffe Airbnb in het centrum van Florence
Roadtrip naar het kunstenaarsdorp Bussana Vecchia
Aperol Spritz op het San Marco plein in Venetië
