Brommervakantie door het Hoge Atlasgebergte
Dag van aankomst Na onze landing staat een chauffeur paraat om ons naar het eerste hotel te brengen, net buiten Marrakech. We doorkruisen een overweldigende drukte waar scooters je om de oren vliegen, ezeltjes hard werken en palmbomen keurig zijn aangeplant. Even buiten de stad wordt het rustiger en achter de poort van dit hotel ligt een oase van rust verborgen. We drinken mierzoete Marokkaanse muntthee en ontmoeten onze gids en eigenaar van Desert Rats: Martine. Terwijl we genieten van een Marokkaanse tajine, vertelt Martine wat we de komende vijf dagen kunnen verwachten.
Dag 1 Na een vroeg ontbijt leren we de brommers kennen. We rijden op geschakelde Docker Apollo 50cc-brommers, het type waar bijna elke Marokkaan op rijdt – maar dan vaak afgeladen met vrouw, kinderen of zelfs een schaap! Ali is onze monteur en rijdt achter ons aan met de pick-up. Onze bagage, de picknick en reserveonderdelen gaan met hem mee.
Hortend en stotend starten we onze eerste rit en al snel rijden we een piste op. Het schakelen is even wennen, wat zorgt voor hilarische capriolen. Voor me zie ik een valpartij en meteen schieten Marokkaanse mannen te hulp, snel gevolgd door een horde opgewonden kinderen. Als de pechvogel het stof en de schrik van zich heeft afgeklopt, rijden we verder. Gelukkig staat de route op mijn telefoon, die bevestigd is aan het stuur. Spannende haarspeldbochten komen zo niet onverwacht op mijn pad; ik kan even stoppen voor een foto zonder de groep te verliezen.
We rijden door prachtige dorpjes en straatjes met het Hoge Atlasgebergte op de achtergrond. Ik moet wel blijven opletten, want overstekende geiten en ezels doen dat niet. Rond het middaguur hebben we deze ontgroening goed doorstaan. Bij de lunch worden we onthaald door de geur van verschillende tajines die staan te pruttelen op gloeiende kolen.
Als onze buiken gevuld zijn, rijden we verder over rustige, smalle asfaltweggetjes. We genieten van het glooiende landschap waar boeren hun land bewerken. De omgeving verandert snel: via een dennenbos rijden we een stuwmeer met helderblauw water tegemoet. Een verkoelende duik komt later, wanneer we arriveren bij een klein hotel met een prachtig zwembad. De Zwitserse eigenaren en de Marokkaanse kokkin trakteren ons op een heerlijk diner waarin de Marokkaanse en Franse cuisine samensmelten.
Dag 2 Vandaag ligt onze bestemming bij de hoogste watervallen van Noord-Afrika. We ontbijten met Marokkaanse pannenkoekjes en volgen Martine snel weer een piste op. We passeren groene valleien, kronkelende rivieren, prachtige vergezichten en traditionele dorpjes. Er wordt uitbundig naar ons gezwaaid en wij zwaaien enthousiast terug!
Later rijden we een dorpje binnen waar een lokale markt, een souk, onze aandacht trekt. Mensen uit omliggende dorpen komen hier samen. Er wordt veel kleurrijk plastic verkocht, maar ook levende kippen die verderop worden geslacht. Te voet laten we ons verwonderen door alle pracht en praal. Ondanks onze opvallende verschijning bieden de kooplui ons enthousiast hun waren aan.
We arriveren bij een hotel midden in een levendig stadje. Wanneer we zijn opgefrist, dalen we via tientallen treden af naar een café onder een grote boom. Daar staat de lunch klaar, voorafgaand aan een wandeling met een lokale gids. Het blijkt een hele klim, met als beloning een geweldig uitzicht op de watervallen van Ouzoud. Fantastisch! Eenmaal terug in het hotel duiken we al snel ons comfortabele bed in.
Dag 3 We zitten goed in het ritme en iedereen is vertrouwd met de brommers. Al vroeg vervolgen we de tour richting het Geopark van M’Goun (UNESCO) en zien we het landschap veranderen in een groen bos met diepe afgronden. Vervolgens komen we bij een steile, uitstekende rots genaamd ‘de Kathedraal’. Deze staat met haar voet aan een riviertje; een indrukwekkend gezicht. Wie na alle kilometers nog geen beurse billen heeft, rijdt achter Martine aan naar een steile bergwand. Je moet geen hoogtevrees hebben, maar een beter uitzicht vind je niet snel! We eindigen de dag in een klein berghotelletje. ’s Avonds zijn de sterrenhemel en de stilte adembenemend. Een waanzinnige dag.
Dag 4 Vandaag staat ons een flinke klim te wachten: naar 2750 meter hoogte, om precies te zijn. Martine legt uit dat dit niet alleen voor ons een uitdaging is, maar ook voor de brommers. Ik trek alle warme kleding aan die ik heb. We bereiken al snel de boomgrens. Er liggen keurige asfaltwegen en toch is er slechts een enkele herder te bekennen. Terwijl ik mijn brommer aanmoedig, bereiken we gestaag de top. Het uitzicht is bijzonder; sereen in zijn stilte, maar daardoor ook wat desolaat.
Daarna dalen we af naar de zogeheten ‘Happy Valley’. We passeren dorpjes met kleien huisjes, bepakte ezels en kinderen in schooluniform. We worden getrakteerd op vrolijke gezichten; ze lijken verrast dat wij op ‘hun’ brommers rijden. Terwijl we door de dorpjes laveren, naderen we onze lunchplek bij een traditioneel Berbers gezin. Met een brede glimlach worden we opgewacht en Martine wordt door de dames omhelst. We worden uitgenodigd in hun kleine huis, waar de woonkamer vol ligt met bontgekleurde matrassen en kussens. Trots wordt de jongste telg, Mohamed, aan ons voorgesteld.
Terwijl we worden bedolven onder zelfgemaakte koekjes, muntthee en nootjes, vertelt Martine over hun band met dit gezin. Door de royale vergoeding die zij ontvangen, kunnen ze naar Marokkaanse maatstaven goed leven. Na een enorme schaal couscous rijden we de laatste kilometers door dennenbossen en langs diepe afgronden naar ons hotel in Tabant. Daar maken we een wandeling naar een ‘Igrem’ die parmantig op een berg staat. Dit ronde gebouw van klei diende vroeger als opslag voor kostbare eigendommen. Vanaf het dak zien we de zon ondergaan in de groene vallei.
Dag 5 Vandaag keren we terug naar Demnate. Onderweg pauzeren we bij een riviertje om onze voeten te koelen. Hoewel we eerst geen mens tegenkomen, wordt het opeens drukker. We worden gepasseerd door brommers en busjes vol mensen en tassen; in het volgende dorp is een souk. Een mooie training voor onze wendbaarheid!
Nadat we over een natuurlijke brug zijn gereden, stoppen we voor een wandeling eronderdoor. We vinden er een rotswand met reusachtige hangplanten en stalactieten. Na aankomst bij het hotel neem ik afscheid van mijn brommer. We hebben samen een groot avontuur beleefd. Met een koud drankje staren we over de vallei en zien we voor de laatste keer de zonsondergang. Morgen brengt de taxi ons naar het vliegveld. Afgelopen week hebben we de geuren en kleuren van dit prachtige land echt leren kennen. Fantastisch!
Check de website van desertrats.tours
Lees ook !
Met de slaaptrein naar Venetie.
Met een oude camper met de ferry langs de Schotse eilanden .
Roadtrip met een oude Mercedes Naar Italie .
