Met de ferry van IJmuiden naar Newcastle
2020: COVID-19 houdt grote delen van de wereld nog in zijn greep. Mondkapjes zijn verplicht, er zijn lege schappen in de supermarkt en er is een run op toiletpapier. Dat werk; krankzinnige toestanden als je eraan terugdenkt. De reisbeperkingen voor Engeland, Schotland en Wales zijn opgeheven, maar iedereen blijft thuis. De ferry van IJmuiden naar Newcastle heeft maanden aan de ketting in de haven gelegen; dit is de eerste trip naar Engeland.
Het parkeerterrein naast de boot is praktisch leeg, net als de buik van de boot. Onze camper staat moederziel alleen tussen een handvol vrachtwagens. De nieuwe dag begint net als we de haven van Newcastle invaren. Met een paar koppen koffie en een English breakfast achter de kiezen rijden we Engeland in. De eerste paar rotondes voelen als Alice in Wonderland; het gevoel van ‘alarm!’ in je hoofd went en slijt.
Met de Muur van Hadrianus aan de rechterhand rijden we Schotland in. We overnachten naast een pub, met een vissersboot als buurman op het Isle of Whithorn. Prachtig!
Met de autoferry naar Arran
Van het Isle of Whithorn rijden we naar Ardrossan Harbour, waar we de pont naar de haven van Brodick op Arran nemen. Het parkeerterrein bij de pont is compleet verlaten. Bij het ticket office worden we met Engelse humor begroet: “Have you booked a ticket? No? Let’s see if I can find a place for you on the ferry.”
In anderhalf uur varen we naar Brodick. Arran heeft van alles een beetje: bergen, bossen, stranden en dalen. Prachtig. We kamperen bij Seal Shore Campsite, een prima plek direct aan zee. We zijn de enigen.
Met de autoferry naar Kintyre
Vanuit de haven van Lochranza op Arran gaan we met de pont over naar Claonaig in Kintyre. Het is een fijn uurtje varen met de wind op de kop. Claonaig zelf is niet meer dan een plat stuk strand met asfalt; that’s all, folks. Na een stukje rijden op Kintyre komen we de afslag naar de “Mull of Kintyre” tegen.
Tja, wij zijn toeristen die opgegroeid zijn met het nummer Mull of Kintyre. Dat is een lied dat, als het zich eenmaal in je hoofd heeft genesteld, er dagen blijft hangen. Ook nu weer. De enige remedie en hoop op verlossing is de Mull daadwerkelijk te bezoeken. De weg ernaartoe is smal, erg smal, en gaat op een gegeven moment over in een looppad. Parkeren gaat net. De wandeling gaat steil naar beneden met de zon hoog aan de hemel. De Mull blijkt een vuurtoren te zijn met een prachtig uitzicht op zee en, heel in de verte, Ierland. Tijdens de moeizame weg terug blijft het lied rondzoemen. ’s Avonds overnachten we langs de kust, moederziel alleen op een verlaten strand: Robinson Crusoe-style.
Met de autoferry van Oban naar Mull
We rijden lekker relaxed door Kintyre naar de haven van Oban, waar we de ferry naar Mull nemen. Oban is een plezierige havenplaats met tegen elkaar aan schurende vissersboten in verschoten kleuren en schreeuwende meeuwen. Hier eet ik mijn eerste haggis. Niet op een bord uitgestort, maar als snack uit een plastic bakje. En? Hoe smaakt het? Mwah, ik denk niet dat het een snackhit gaat worden.
De overtocht van Oban naar Craignure Harbour op Mull neemt iets meer dan een fijn uurtje in beslag. Mull is ook weer verpletterend mooi. Binnen een half uur komen we langs twee houten kotters die loom op hun zij in de zon liggen te wachten op de zee die hen nooit meer komt ophalen. Een eindstation van een treurige schoonheid. We overnachten een paar dagen aan een prachtige baai, Calgary Bay, waar een soort gratis campinkje is. Op loopafstand is een fijn restaurant en we hebben geen haast.
Met de autoferry weer terug naar Oban
Vanuit Oban rijden we via de kust van Wales langzaam – heel langzaam – richting Harwich. Wales is ook weer van een verpletterende schoonheid: rauw en ruig. Ook hier vinden we weer campings om op te vreten en nooit meer te vergeten.
De autoferry van Harwich naar de hoek van Holland
In Harwich overnachten we altijd in de buurt van restaurant The Alma Inn – toffeplek waar de signature dish bestaat uit verse kreeft en steak – ondertussen zijn we ook verslingerd geraakt aan Rubarb Gin met Tonic – die ze hier uitschenken in royale glazen – op twee minuten lopen van The Alma Inn kan je je camper parkeren aan de kade met uitzicht op de haven – ben je met de auto – The Alma Inn heeft ook kamers met fijne bedden –
Terug in holland met de pont naar de Woude
De laatste pont van deze vakantie is naar onze woonboot op het eiland de Woude – Home Sweet Home
Check de website van de ferry’s in Schotland calmac.co.uk die we genomen hebben – ik ga er vanuit dat je in het hoogseizoen ruim van te voren je overtochten moet reserveren –
Hieronder de uitgebreide posts van alle plekken die we in Schotland hebben aangedaan –
Check ons blog over de aankomst in Schotland
Check ons blog over Arran
check ons blog over Kintyre
Check ons blog over Mull
Check ons blog over campings aan zee in Wales- camping pal aan de Caernarfon Bay.
Check ons blog over campings aan zee in Wales – smugglers cove boatyard
Check ons blog over campings aan zee in Wales – Chalky Downs Campsite
Check ons blog over campings aan zee in Wales – Harries & Son campsite and bunkhouse
Check ons blog over campings aan zee in Wales – Caravan & Camping Park on the Gower Peninsula
Als passagier meevaren op een vrachtschip
Check ons blog over CptnZeppos.com –
